خنده ی میان لحظه ها

تعطیلات تمام شد. اولین دوشنبه ی بازگشت به کار خود اعدام با گیوتین بود. با این تفاوت که با گیوتین مرگ یک لحظه است و دوشنبه سر کار رفتن صد بار مردن است. آن هم با گیوتینی که تیز نیست و طی هشت ساعت کاری ذره ذره سعی میکند گردن کارمندان بدبخت را ریش ریش کند. دلم نمیخواست برگردم به آغوش استثمار. ولی هر دو هفته یکبار حساب بانکی ام را پر میکنند از اعداد رندم. آن اعداد که بالا میرود عدد کارت اعتباری را میتوانم کاهش بدهم. رقم ها از یک حساب به یک حساب دیگر واریز میشوند. انگار نه خانی آمده نه خانی رفته. صرفا پاکتهای خرید سوپر پر و خالی میشوند، جورابهای سوراخ با جورابهای نوی نازنین جایگزین میشوند و صبر میکنیم تا دو هفته دیگر که پدر استعمار پول را واریز کند به حساب بانکی مان و بزنیمش به یک گوشه ی دیگر زندگی.

به این میگویند اعتیاد. اعتیاد به آن رقم ناچیزی که هر دو هفته یکبار نازل میشود و هنوز از عمر کوتاهش چیزی نگذشته که شوت اش میکنیم در رگهای بدهی ها و قبض های بالا آمده. کارت اعتباری را میکشیم.  کارتی که نان میدهد، کفش میدهد، سفر و بنزین و تنقلات میدهد ولی بعد صورت حساب تپلش آخر ماه تپش قلب میدهد. خرج و مخارج عروسی هم کم کم دارند در صورت حساب های کارت اعتباری ظاهر میشوند. کم کم دارد اتفاق می افتد.

الف دیشب دست به سرش میکشید، میگفت، زودتر عروسی کنیم، که من دیگه با خیال راحت کچل بشم برم. آنقدر قبل از خواب به این نگرانی کچلی قبل از دامادی اش خندیدم که از چشمهایم اشک می آمد. زندگی مان اینطوری است. قبل از خواب بلند بلند میخندیم. صبح به گوزهای کوچک یا بزرگ هم بلند بلند میخندیم. توی راه به سمت کار خز میشویم و دستهای هم را محکم میگیریم و به زمین و زمان میخندیم. فیلم گریه دار هم ببینیم دست توی دست هم میخندیم. به اینکه الف شب عروسی بلد نیست غر بریزد میخندیم. به این ایده که میشود شوهرم غش غش میخندیم. کارت اعتباری را فراموش میکنیم. قبض ها را فراموش میکنیم. بردگی سر کار را فراموش میکنیم. زندگی همین است. خنده های میان لحظه ها.

Advertisements
درباره

من کارمند روزم. دلداری ام اینه که شبها نویسنده ام

برچسب‌خورده با: , , , , , ,
نوشته شده در Uncategorized
20 دیدگاه برای “خنده ی میان لحظه ها
  1. wishmesummer می‌گوید:

    زندگی همینه. 24 ساعت نیست. ساعاتیه که با همیم.

  2. ناشناس می‌گوید:

    بهترین موسیقی های جهان: https://www.facebook.com/BehtarinMusighi

    با تشکر از خانم الف به خاطر مطالب خوبشون.
    دقت کردین که شما دو نفر، خانم و آقای الف هستین؟ منتها یکی الف در نام و دیگری در نام خانوادگی! 🙂

  3. negar می‌گوید:

    چقدر خوشگل مینویسی چقدر ساده و صمیمی مینویسی چقدر من نوشته هاتو دوست دارم 🙂

  4. مامان می‌گوید:

    زندگی کردن همون خنده هاست! باقی باد…!

  5. مهندس می‌گوید:

    خوبه که همو دارید

  6. هویجوری می‌گوید:

    سیگار میان دو هم آغوشی…

  7. لوده می‌گوید:

    “هی فلانی! زندگی شاید همین باشد؟
    یک فریب ساده و کوچک
    آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را
    جز برای او و جز با او نمی خواهی.
    من گمانم زندگی باید همین باشد.”

    ― مهدی اخوان ثالث

  8. کیوان می‌گوید:

    فکر کنم اولین باریست که برای شما کامنت می گذارم. شاید هم دومین بار؟ به هر حال! از خواندن این پست خوشحال شدم. از خنده های شما به لب من هم خنده نشست. خندیدن به زندگی ولو چند لحظه در شبانه روز هنر کم یابیست، نشاندن لبخند به لب دیگران از آنهم کم یاب تر! کامیاب و تندرست باشید.

  9. jean می‌گوید:

    ای جان. هر روز و هر لحظه عشق کنید.

  10. غرور و تعصب می‌گوید:

    خیلی جالب مینویسی
    ادم حس خوبی داره اینجا

    زندگی همین لحظه ست اتفاق خاصی قرار نیس بیفته…
    همش تکرار انسان های قبل یا انسان هایی که هستن.
    موفقیت ثروت اخرشم ….

  11. جکیل می‌گوید:

    ایشالا که همیشه بخندی-خیلی وقت بود کخ توی وبلاگا پستی راجع به خنده و خوشحالی نخوندم-انگار که همه خوشحالی یادشون رفته-مرسی که یاداوری کردی

  12. ناشناس می‌گوید:

    امروز روزه اوله كه وبلاگتو پيدا كردم
    خيلييييييييي دلنشين
    مي چسبه تو غربت

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: